چهارشنبه بیست و دوم اسفند 1386
جشن مولودی
جشن مولودی
سوال:آیا جشن گرفتن و اجتماع برای سالگرد تولد حضرت رسول(ص)بدعت است یا مشروع؟
جواب:جشن مولودی پیامبر عظیم الشان(ص)در عصر صحابه اکرم(رض)مرسوم نبوده ولی لازمه اش این نیست که چون در عصر پیامبر(ص)و صحابه(رض)نبوده است پس بدعت سیئه یا منافی شریعت است . جشن مولودی اگر به این عنوان بر گزار شود که عبادتی مانند نماز و روزه است {قطعا } بدعت است و اگر بر اساس یاد آوری تولد حضرت و تکرار یاد بود های سیره ی معطرش انجام شود و خالی از اعمال خلاف شرع و اختلاط زن و مرد باشد و در وصف و مدح حضرت مبالغه نشود بدعت {به اصطلاح شرع } نخواهد بود که انجام دهنده ی آن گمراه بوده و مستحق عذاب باشد .
چون پیامبر (ص) بدعت را با فرموده خود چنین تعریف نمود : هر کس در دین ما چیزی را احداث کند که از آن نیست مردود است .
مفهوم مخالف آن این است که :هر کس در دین ما چیزی را احداث کند که جزء آن باشد مقبول است .
فایده ی جشن مولودی عبارت است از :
1.تجمع مسلمین –که اسلام خواهان آن بوده و آن را می پسندد .
2.مو عظه و ارشاد – که اسلام به آن امر و تشویق کرده است.
3.مدح پیامبر (ص) بدون مبالغه – که جزو اسلام است زیرا پیامبر (ص) شاعرانی را که حضرت را مدح می کردند منع نفرمود .
4.دادن غذا {به فقراء} که آن نیز از شعائر اسلام است .
بنا بر این جشن مولودی منافاتی با اسلام و اصول آن ندارد اگر چه از امور مستحدثه است و تا زمانی که عناصر آن مخالف اسلام نباشد بدعت دانستن آن از نظر شرعی جائز نیست.
یکشنبه پنجم اسفند 1386
وفات دو عالم بزرگ کردستان
روز چهارشنبه يکم اسفند ماه سال جاري جامعة اهل سنّت ايران وكردستان داغِ فراق ديده دو فرزند ارجمند خويش را از دست دادند.
عالمان خدمتگزار و مجاهد آقايان ماموستا ملا اسعد شكري زهلکهيي (امام جماعت روستاي بهردهرهشه) و ماموستا ملا مجيد نژماري (امام جماعت روستاي سهلهسي عليا) دراين روز در سانحة تصادف اتومبيل( درجاده سيرجان استان کرمان) جان به جانان سپردند.
فقدان اين دوعالم جوان، خدمتگزار،اهل سلوك و پرهيزكار، جامعة اهل سنت ايران و به ويژه مريوان و كُردستان را در سوگ فرو برد.
خداوند اين دو استادخدوم را ـ كه سالهاي عمر خويش را وقف خدمت به علم و شريعت و مسلمين كردند ـ جزاي نيكو عطا و ايشان را با محبوبشان حضرت سيّدالمرسلين(ص) محشور و به ديدار خويش مسرور كند ـ بمنّه و عميم احسانه.
آنچه در پي ميآيد متن پيام تسليت استاد علامه شيخ محمّدسعيد نقشبندي است كه به مناسبت درگذشت اين دو بزرگوار انتشار يافته است:
بسمه سبحانه و تعالي
إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعونَ ـ صدقَ الله.
خبرِ فوتِ برادرانِ مجاهد و عالمانِ عارف و زحمتكش در راهِ دين و تبليغِ شريعتِ سيّدالمرسلين(ص) ملا اسعد و ملا عبدالمجيد ـ آن هم در تصادفِ ماشين كه موجبِ يافتِ رفعتِ شهادت ميبايستي باشد ـ دلِ داغدارانِ حقايقِ قرآن و سنّتِ سيّد ولْدِ عدنان(ص) را جريحهدار نمود.
بر زبانِ دلشان شريفة « رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَاغْفِرْ لَنَا إِنَّکَ عَلَى کُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ»(1) جاري بود « فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لاَ أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنکُم »(2).
خداوند آنان را به درجات عاليه شاد و دلِ بازماندگانِ نسَبي و حسَبي ايشان را به جايگزيني آنان، تسلّي دهد ـ آمين.
چون مريض و ضعيف و داغ ديدهام، از نيامدن معذورم.
وَصَلّي اللهُ عَلَي النّبيِّ الأُمّيِّ محمّد و عَلي آلِهِ وَ صَحْبِهِ أجمعين.
غمخوارِ واقعي
محمّدسعيد نقشبندي
1386/12/2
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

