روزه یکی از فروع عبادات و یک رکن بسیار مهم از ارکان دین مبین اسلام است . این فرع در ماه شعبان سال دوم هجرت بر مسلمانان واجب شد.

اثر روزه در پاک کردن روزه دار بسیاراست و برای تزکیه نفس و، بهترین عمل و بزرکترین عبادت است و منافع و مزایای آن به علاوه منافع جسمی و سلامت از حد تحریر گذشته و قابل حصر نیست ولی در این مختصر به چند مورد ۀآن اشاره می شود.

1- یکی از بزرگان گفته است : روزه دار همیشه با خدا در حالت حضور است زیرا هر گاه گرسنگی یا تشنگی به او فشار می اورد { چون عمل نخوردن و نیا اشامیدن به خاطر خداست} امید عفو رحمت خدا و طمع در ثواب اخروی و ترس از عذاب ، وی را از اشامیدن و خوردن باز می دارد.

2-رقت قلب و رحم به حال تهی دستان و در ماندگان و ضعیفان را خوی و اخلاق انسان می سازد.

3-گرسنگی و زجرهای بینوایان را عملا لمس می کند و به حال تنگشان آشنا می کند.

4-غریزه صبر و شکیبایی و تحمل فرد را تقویت می کند و محکم می سازد.

5-درخت تعهد و وفا داری را در انسان می نشاند.

و البته باید اضافه کرد که روزه ، تنها نخوردن و نیا شامیدن نیست بلکه انسان روزه دار باید اعضای بدن را از گناهان مخصوص به خودشان از جمله زبانرا از غیبت و تهمت و دروغ و... و چشم را از نظر و خیانت و گوش را از شنیدن حرام و استراق و دل را از کینه و حسد و خود خواهی  و خیال را از غفلت و افکاربیهوده باز دارد و در معنی عرفانی آن از همه تعلقات حرام  وحلال، برای به سوی خدا رفتن دست بکشد و بدین وسیله در یک ماه تمرین کند تا همه این عادات و اخلاق خوب انس بگیرد. زیرا پیامبر فرموده اند: کسی که خود را از دروغ و غیبت در حال روزه داری منع نکند خداوند هیچ احتیاجی به نخوردن و نیا اشامیدن او ندارد . و در حدیث قدسی امده است: همه کردار و اعمال انسان برای او و از آن خود اوست ، جز روزه اش که برای من و از آن من است ومن(خداوند) آن را پاداش می دهم.