اختلاف و تفرقه در جامعه اسلامي مشكل بزرگي است

بيدار باشيد! شما اي محققان و پژوهشگران! شما اي نويسندگان و انديشمندان! شما اي تاريخسازان و تاريخ نويسان! شما اي داعيان وحدت و اتحاد! شما اي كساني كه از خطر «جهاني شدن» هشدار مي دهيد، و براي رويارويي با پيامدهاي احتمالي آن، از وحدت و اتحاد سخن ميرانيد! بلكه به شما اي مسلمانان آزاده! كه غيرت دين داريد، به همة شما مي گويم: چرا جريانات مردة تاريخي را زنده ميكنيد كه جز پيامد منفي و عميق كردن دشمني در ميان امت چيزي بدنبال ندارد، مقصود چيست؟ چه مي خواهيم، جهت ارضاي عوام؟! تقليد كوركورانه؟! منافع مادي؟!پس چي؟.
تعجب آور است كه عده اي وقت گران بهايشان را صرف كنكاش در مسائلي تاريخي مي نمايند، و يا انديشه هاي سست و بي پايه اي را بارور ميكنند كه اساس آنها بر روايات ضعيف و جعلي، و يا هوي و هوس نهاده شده است، و خنده آور است كه اينها واقعا معتقدند كار خوب انجام مي دهند!، و به حقايق علمي دست پيدا كرده اند!، اما اگر با چشم باز نگاه كنند به وضوح درك مي كنند كه جز گسترده كردن دامنة اختلاف وتفرقه و عميق كردن دشمني ميان مسلمانان، هنري به خرج نداده اند، و جز نيشتر زدن به زخم چركين امت و پرورش ميكرب اختلاف، حماسه اي نيافريده اند، و اگر از آنان بپرسيد كه از تلاش و زحمت شان چه نتيجه اي گرفته اند؟، جوابي نخواهند داشت. حداكثر اينكه خواهند گفت يك بحث علمي است! همين و بس!! راستي كجاست آن مبادي علمي اي كه ايشان بدانها اعتماد كرده و تحقيق نموده اند!؟.و كجاست رسالت مقدس وحدت؟!
در كتاب قبلي از تلازم بين رسول الله صلي الله عليه وسلم و صحابه جانبازش سخن گفتيم و اينكه از مسئوليت هاي رسول الله صلي الله عليه وآله وسلم تزكية كساني است كه به ايشان ايمان آورده اند،كه در درجه اول عده اي اُمّي و ناخوان بودند كه خداوند آنان را با ايمان به پيامبرش صلي الله عليه واله وسلم و صحبت نوراني حضرتش افتخار بخشيد چنانكه مي فرمايد:
( هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولاً مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ )
« او ذاتي است كه در ميان درس ناخواندگان رسولي از خود آنان برانگيخت كه آياتش را بر آنان مي خواند و آنان را پاك مي دارد. به آنــان كتــاب و حكمت مي آموزد و به راستي پيش از اين در گمراهي آشكار بودند».
همينها بودند كه رسول رحمت و هدايت صلي الله عليه وآله وسلم به تربيت (تزكيه) و تعليم آنان پرداخت.
از زندگي عجين شدة صحابة جانباز با آن رهبر دلباختة شان صلي الله عليه و آله وسلم سخن گفتيم، از رابطة شاگردان رشيد و فداكار، با آن معلم و الگوي كامل و پيشواي محبوب صلي الله عليه و آله وسلم با شيفتگان و جانبازان راه محبت او، كه علاوه بر رعيت بودن، اصحاب و ياران و فدائيان او بودند سخن رانديم، شمه اي از اين رابطه گرم و صميمي صحبت با نبوت، شاگرد با معلم، پيرو با رهبر، و مريد با مراد را در كتاب اول با نام ( صحبت با رسول صلي الله عليه و آله وسلم) بيان نموديم

(منبع:اهل سنت جنوب)