هیچ عبادتی راالله(ج) بالفظ کثیر یاد نکرده است، فرموده نمازبخوانید، زکات وصدقه بدهید،حج بیت الله الحرام

یاد و ذکر الله

را انجام دهید، روزه بگیرید وبه دیگرکارهای نیک تشویق کرده است،اما درمورد هیچ عبادتی نفرموده که این عبادت رابه کثرت انجام دهید، اما وقتی نوبت ذکرمی رسد الله سبحانه وتعالی می فرماید:{ فاذکروالله ذکراًکثیراً} { والذاکرین الله والذاکرت کثیرا} یادالله سبحانه وتعالی رابه کثرت انجام دهید.

 
الله سبحانه وتعالی درآیه های متعدد وسیدالمرسلین امام النبیین (ص) دراحادیث بسیاری ما را به کثرت به ذکرویادالله(ج) دعوت داده اند.

خداوندمتعال می فرماید:{ فاذکرونی اذکرکم واشکرولی ولاتکفرون}

شما به ذکرویاد من مشغول باشید، من ازشمایادخواهم کرد وشکرگذارمن باشید وکفران نعمت نکنید.

هیچ عبادتی راالله(ج) بالفظ کثیر یاد نکرده است، فرموده نمازبخوانید، زکات وصدقه بدهید،حج بیت الله الحرام را انجام دهید، روزه بگیرید وبه دیگرکارهای نیک تشویق کرده است،اما درمورد هیچ عبادتی نفرموده که این عبادت رابه کثرت انجام دهید، اما وقتی نوبت ذکرمی رسد الله سبحانه وتعالی می فرماید:{ فاذکروالله ذکراًکثیراً} { والذاکرین الله والذاکرت کثیرا} یادالله سبحانه وتعالی رابه کثرت انجام دهید.

 اگربه بحث نمازتوجه کنیم درنمازهم آمده است: { اقم الصلاة لذکری} یعنی نمازراهم به خاطرذکرویادمن انجام دهید. روح ومعنویت نمازذکرویاد پروردگاراست. همه اعمال دیگرنیزبرای یادالله سبحانه وتعالی هستند،درحج یاد الله(ج)است.درروزه وصدقه یادپروردگار(ج) است.

خداوند می فرماید مراازب یادنبرید. زیراکسانی که الله(ج) رایادنمی کنند آنان خود،منافع وسعادت وراه نجات شان راازیادبرده وفراموش کرده اند. ازخداغافل شدن ازخودغافل شدن است.

هرگاه انسان ازنجات وسعادت وزندگی جاودانه وبهشت خود غافل شود ازیادخدانیزغفلت خواهدکرد. هرگاه انسان نه فکرش مشغول به خداباشد ونه با زبان ازالله یادکند،درواقع خودش رافراموش کرده است، خداوندمتعالی می فرماید:
{ وادعواربکم تضرعاً وخیفة ودون الجهرمن القول ولاتکونوامن الغافلین}

هرگاه انسان ازیادخداغفلت کند گرفتاردسیسه های شیطان خواهد شد. اما اگربه یادخدامشغول باشد یقین بداندکه خدای عزوجل ازاونیزیاد می کند.

اگرشما خدارادرتنهایی وخلوت یادکردیدخداوندنیزشمارادرخلوت یادخواهد کرد واگردرجمعی خدارایادکردیدخداوند نیز شمارادرجمع ومحفل بهتری یادخواهدکرد،اولیاءالله وبندگان نیک وصالح درزمانهای مختلف ازیاد و ذکرالله به مقام ولایت و قرب الله(ج)رسیدند ومحبوب الله ومحبوب خلق جهان قرارگرفتند.

قرآن می فرماید:{ انّ فی خلق السموات والارض واختلاف الیل والنهارلأیات لأولی الالباب. الذین یذکرون الله قیاماً وقعوداًوعلی جنوبهم ویتفکرون فی خلق السموات والارض ربنا ما خلقت باطلاً سبحانک فقنا عذاب النار}

دراین آیات خداوند عزوجل بندگانی را مورد تعریف وتمجید قرارداده است که درپیدایش  آسمانها وزمین وآمد وشد شب  و روزتفکرمی کنند وهمواره درحالات مختلف چه ایستاده وچه نشسته وچه به پهلودرازکشیده الله(ج) رایاد می کنند وبه زبان اعتراف می کنند که پروردگارا! تواین همه را بیهوده نیافریده ای که باغفلت ازکنار آنها بگذریم، بلکه این همه مخلوقات برای پی بردن به عظمت تو و تلاش برای کسب رضای توست، پس ما را( ازغافلان مگردان) وازعذاب جهنم نجات بده. چه زیبا خواهد بود که انسان ازیک سو دستش به کاری مشغول باشد وازسوی دیگردل وقلبش لبریزازیاد الله(ج( باشد.چه زیبا است تاجری که به تجارت وخرید وفروش مشغول است،دمی به ذکر ویاد الله و تلاوت قرآن وآیاتی ازقرآن مشغول شود تاهم برای معاش وتأمین نیازمادیش تجارت کرده باشد وهم برای معاد وزندگی جاویدش.

چه زیبااست عالم ومدرسی که به تدریس و یا مطالعه وتحقیق مشغول بوده پس ازفراغت ازتدریس ومطالعه به خواندن نماز.یا ذکرالله(ج) مشغول شود. واقعه ای ازیکی ازعالمان بزرگ جهان اسلام علامه حافظ ابن حجربه یادم آمد که ایشان همواره به تألیف ونوشتن مشغول بودند، هرگاه براثرکثرت نوشتن قلم ایشان ساییده شده و نیاز به تراش پیدا می کرد ایشان درحین تراشیدن وآماده کردن قلم به ذکر( سبحان الله ،الحمدلله،لااله الاالله والله اکبر، واذکاردیگرمشغول می شدند.

حضرت عایشه صدیقه(رض) روایت کرده است که: ((کان رسول الله(ص) یذکرالله فی کل حین)) رسول خدا(ص) همواره به یاد الله(ج) مشغول بودند.

نزد آنحضرت(ص) ازغفلت خبری نبود، ایشان همواره یا به امربه معروف ونهی ازمنکر، ویا به دعوت وجهاد مشغول بودند وهرگاه ازاین اعمال فراغت می یافتند به نمازوذکرالله(ج) وتلاوت قرآن مشغول می شدند. آنجاکه امکان ذکرزبانی نبود قلب را به یاد الله(ج) مشغول می کردند. بندگان صالح نیزهمواره چه با زبان وچه باقلب به یاد الله(ج) هستند.
اینکه فکرانسان به اموردین ونفع خلق خدا مشغول باشد این نیزذکرویاد الله(ج) است.

توجه داشته باشید که توجه به منافع مردم وخدمت به خلق، وخدمت به پدرومادر، خدمت به همسایه وخویشاوند، سرزدن به نزدیکان وخویشاوندان و رفتن به عیادت مریضان وشرکت درتشییع جنازه اموات وتسلیت وتبریک گفتن درغم وشادی، درصورتی که باانگیزۀ الهی وبه نیت ثواب انجام گیرد، ذکرویاد الله (ج) حساب می شود.
 پس همواره باید به یادالله (ج) باشیم ودرراستای رضای اوگام برداریم.

خدای عزوجل می فرماید: { اُتل ما اوحی إلیک من الکتاب واقم الصلاة إن الصلاة تنهی عن الفحشاء والمنکرولذکرالله اکبروالله یعلم ماتصنعون }}عنکبوت:45

قرآن راتلاوت کن ونمازرابرپا دار،همانانمازازفحشاءومنکرات بازمیدارد وقطعا ًذکرخدا ویاد خداازهرچیزدیگری والاتروبزرگتراست وخداوندمی داندشما چه کارهایی انجام می دهید. ذکرالله ازهرچیزی والاتروبهتراست وتاثیرآن فوری است. انسان وقتی دچارغفلت می شود، دلش سخت می شود وزنگ می گیرد، اما وقتی به یادالله می افتد وبه ذکرالله مشغول می شود، قرآن راتلاوت می کند، به نمازمی ایستد، زنگاردلش پاک می شود.
وعبادتهای دیگرنیزتأثیرشان فوری است اما تأثیرذکرازهمه فوری تراست.
تأکید قرآن وسنت بران است که ما خدا رابه کثرت یادکنیم تا دل ما سخت نشود وتا ماازخدا دورنشویم.
اذکاری درحدیث آمده اند که من شما را توصیه می کنم آنهارابه  کثرت یاد کنید ان شاءالله هم درزندگی دنیا به سکون و آرامش دست خواهید یافت وهم درصحرای قیامت خواهید درخشید.

یکی ازاین اذکار که آن حضرت(ص) به عنوان بهترین ذکریاد کردند( سبحان الله والحمدلله ولااله الاالله والله اکبر، است،هم اعتراف به توحید ویگانگی است وهم بزرگی وعظمت ذات پاک پروردگارذکرشده است. همه عزیزان این ذکررا حفظ دارند  پس ان را به کثرت یاد کنید.

حضرت مولانا عبدالعزیز(رح) می فرمودندکه این ذکربرشیطان بسیارسخت وگران است ووقتی کسی این ذکررابرزبان جاری می کند شیطان آن را تحمل نمی کند وپا به فرارمی گذارد.یکی دیگرازاذکار_لاحول ولاقوةإلابالله) است که انسان باآن به عاجزی وناتوانی خود درمقابل الله تعالی اعتراف می کند. آن حضرت(ص) فرمودند که(لاحول ولاقوة إلابالله) گنج وخزانه ای ازخزانه های رحمت الهی است. ودرروایت دیگری آمده است که فرمودند: (لاحول ولاقوةإلابالله )دوای 99بیماری و مرض است، ازامراض جسمانی گرقته تاامراض روحانی وروانی.

(سبحان الله وبحمده) ذکری است که همواره برزبان فرشتگان جاری است و فضیلتهای بسیاری دارد. حضرت ابوهریره(رض) روایت می کند که اگرکسی این ذکررا روزی صد مرتبه بخوانددرروزقیامت چنان اجروثوابی خواهد داشت که کس دیگری چنان اجروثوابی نخواهد داست.

ذکردیگری که گوشهای شما با آن اشنا ست وهمواره درهمایش فارغ التحصیلی طلاب یاد آوری می شود کلمۀ(سبحان الله وبحمده سبحان اله العظیم) است. این کلمه ازکلمات محبوب نزد الله است، تلفظ آن آسان امّا درترازوی اعمال درقیامت بسیار سنگین است.

عزیزان ما اوقات ولحظات بسیاری را بدون ذکرویاد الله سپری کردیم حال آنکه می شد با یادالله سپری شود وذخیره ای برای آخرت ما باشد.

     
یک نقطه را درهنگام ذکرمد نظرداشته باشید ذکرالله باحضورقلب وبا سوزوگدازهمراه باشد.
زندگی که ازذکرخالی باشد وبال وزیان است. هرجلسه ونشستی چه راجع به مسائل اجتماعی،فرهنگی، سیاسی واقتصادی ویا مسائل خانوادگی باشد وازذکرالله خالی باشد با خسران وزیان همراه است. روزی مایۀ افسوس وحسرت ما خواهد شد که چرا درآن نشست ما یادی ازالله نکردیم.

درهرحال ودرهرموقیتی خدا را به کثرت یاد کنید.

 
هیچ گنجی بی ددوبی دام نیست        جزبه خلوتگاه حق آرام نیست.

آرامش درکاخها ودرباغهای سرسبزوپردرخت نیست، آرامش درجنگلهای کشمیروکانادا نیست به خدا قسم آرامش دریاد الله(ج) وباغهای سرسبزتسبیح وتحمید وتهلیل وتکبیبراست.

{ ألابذکرالله تطمئن القلوب} آرامش دلها با ذکرویاد الله وتفکردرعظمت وبزرگی الله(ج) است.

درود برپیامبراسلام(ص) نیز فضیلت بسیاری دارد. درود دافع بلا و مصیبت است، تأثیربسیارعمیقی درزندگی انسان دارد و رهایی بخش انسان درتنگناها وسختی هاست وموجب ارتباط انسان با پیامبراکرم(ص) است.

سروران عزیز! امروزه مردم نسبت به دومسئله کوتاهی می کنند، این کوتاهی هم دربین علماء وهم دربین عامۀ مردم، یک کوناهی نسبت به ذکرالله است ودیگری کوتاهی درخصوص تلاوت قرآن است. قرآن ازما شکایت دارد ودرمیان ما مهجورمانده است. درحالی که گذشتگان ما وصالحین امت به کثرت قرآن تلاوت می کردند.
حضرت علی(رض) روایت می کند که من ازرسول اکرم(ص) پرسیدم که یا رسول الله(ص) چه چیزی امت اسلامی را ازبلاها ومصیبتها نجات می دهد؟ فرمودند: قرآن!
دروقت مصیبتها وفتنه ها تنها پناهگاه مؤمنین ومسلمانان قرآن عظیم الشأن است.

درروایت آمده است که دلها زنگ می گیرند وزنگ دلها با تلاوت قرآن ویاد موت ازبین می رود. حافظ قرآن کسی نیست که فقط درماه شعبان ورمضان قرآن بخواند، بلکه کسی است که درطول سال باقرآن مانؤس ومتحرک باشد وبه هرجامی رودقرآن را تلاوت کند.

شما به هرمقدارسوره های قرآن راحفظ دارید آنها را درنمازها تلاوت کنید.
اگرکسی فقط سوره فاتحه راحفظ داردآن رادرنمازبخواندوخارج ازنمازآن راباربارتلاوت کند.

سورۀ فاتحه ازفضیلتهای بیشماری برخورداراست وچنان سورۀ ای است که اگرکسی آن رایک بارتلاوت کند ثواب تلاوت یک قران به او می رسد.

درمورد سورۀ اخلاص( قل هوالله احد) آمده است که تلاوت این سورۀ به اندازۀ یک سوم قرآن فضیلت دارد. تلاوت سورۀ(زلزلت) نصف قرآن ثواب دارد.

هرسوره ای رایاد دارید آن رابارباربخوانید.

نکته دیگراینکه(لااله الاالله) افضل الذکراست. کسی حضرت مولانا عبدالعزیز(رح) راخواب دیده بود که ایشان فرمودند: چرامردم ذکر(لااله الاالله) راکم می کنند. هرکس می خواهد آخرین کلامش(لااله الاالله) باشد این کلمه زیبا رابه کثرت برزبانش جاری کند، وهرکس آخرین سخنش (لااله الاالله) باشد وارد بهشت می شود.
هم با صدای بلند می توانید ذکروتلاوت قرآن کنید وهم با صدای آهسته. درهرحال ودرهرجا به یاد الله(ج) باشید واین اذکار را  ورد زبان خود کنید.

به دعا کردن نیزتوجه واهتمام کنید. دعا ثمره ومغزعبادت است. وقتی درمحضرپروردگار دعا می کنید با عاجزی و زاری دعا کنید،بزررگی وعظمت الله(ج) را بیان کنید وخود را درمقابل الله تعالی عاجزقراردهید.